Allah ’a Muhlis Kul Olma

Allah ’a erişmeyi dilemek, Allah ’a kul olmanın başlangıcıdır.

Cenâb-ı Hak emrediyor:

“Hayır! Bilâkis onların işlemekte oldukları makûsluklar kalplerine lekelemiştir.” Mutaffifîn, 14

Resûlullah emrettiler:

Mü ’min, bir günah işlediği zaman kalbinde siyah bir nokta alana kazanç. Şayet o günâhı hemen terk edip tevbe ve istiğfâr ederse kalbi cilâlanır, daha önceki parlaklığına kavuşur. Böyle yapmaz da günah işlemeye devâm ederse, siyah noktalar gitgide artar ve netîcede kalbini büsbütün kaplar…” Tirmizî, Tefsîr, 83; İbn-i Mâce, Zühd, 29; Ahmed bin Hanbel, Müsned, II, 297

GÜNAH İŞLEYECEĞİN ZAMAN…

Bayezid-i Bistami Hazretleri uyarıyor:

Bir günah işleyeceğin zaman onu Allah ’ın sana verdiği bir uzuvla yapma?

-Allah ’ın verdiğinden başka uzuv mu var ki?

Bir günah işleyeceğin zaman onu Allah ’ın gördüğü bir yerde yapma.

-Allah ’ın görmediği yer mi var ki?

Bir günah işleyeceğin zaman onu Allah ’ın yarattığı bir yerde yapma.

-Allah ’ın yarattığından başka yer mi var ki?

O zaman neden işlersin o günahı? Neden Allah ’ın senin için çizdiği kırmızı çizgileri geçer, Allah ’ın sınırlarını çiğnersin?

Yaman sualler değil mi?

“ALLAH ’A MUHLİS KUL OLMA”

İşte içinde, kalbinde “Allah ’a muhlis kul olma” işini halletmiş olan “Yusuf örnek” insanlar, elini kullanırken “Bu eli bana Allah verdi, onu Allah ’ın memnun olmadığı bir işte kullanamam” der, dilini kullanırken hakeza… Günaha davet edildiğinde “Allah beni görüyor” der, “Allah ’ın yaratıp benim hizmetime sunduğu bir yerde, benim O ’nun hukukunu çiğnemem insanlık faziletine sığmaz” der.

Kaynak: Ahmet Taşgetiren, Altınoluk Mecmuası, Mayıs-2015

 

İslama Doğru

Yorum yapın